با هر که سخن گفتم ، در خود گره ای گم بود

چون کرم شبان تابان ، میتابی و میتابم

بر هر که نظر کردم ، گریان و پریشان بود

چون ابر سبک باران ، میباری و میبارم

من درد محبت را  هرگز به تو نسپردم

این عقده ی دیرین را ، میدانی و میدانم

بر مرثیه ام بنگر ، نقش رخ خود بینی

 این قصه ی  غمگین را ، میخوانی و میخوانم

هر ضربه ی انگشت او بر سینه خنجر می زند

ای دل بکش یا کشته شو ٬ غم را در اینجا ره مده

گر غم به اینجا پا نهد آتش به جان در می زند

از غم نیاموزی چرا ای دلربا رسم وفا !؟

غم با همه بیگانگی ٬ هر شب به ما سر می زند !!

(( فریدون مشیری ))

بعد یه شعری توش بود که خودم خیلی خوشم اومد یه قسمتهایی رو میذارم ... کاملش توی اون سایت هست .

عباس سجادی

توی یک دیوار سنگی دو تا پنجره اسیرن

دو تا خسته دو تا تنها یکی شون تو یکی شون من

دیوار از سنگ سیاهه سنگ سرد سخت خارا

زده قفل بی صدائی به لبای خسته ما

نمی تونیم که بجنبیم زیر سنگینی دیوار

همه ی عشق من و تو قصه هست قصه دیدار

همیشه فاصله بوده بین دستای من و تو

با همین تلخی گذشته شب و روزای من و تو

راه دوری بین ما نیست اما باز اینم زیاده

تنها پیوند من و تو دست مهربون باده

ما باید اسیر بمونیم زنده هستیم تا اسیریم

واسه ما رهائی مرگه تا رها بشیم بمیریم

کاشکی این دیوار خراب شه من و تو با هم بمیریم

توی یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم

شاید اونجا توی دلها درد بیزاری نباشه

میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه ...

توی فکر آسمونه ...

که بباره

بلکه تو قطره ی بارون

بتونه اشک خدا رو هم ببینه ...

نمی دونه

حتی اشکم

دیگه فایده ای نداره ...

من میگم منو شکستن

چشم فانوسمو بستن

تو میگی خدا بزرگه

ماه امید شب من

من میگم اخه دلم بود

اونکه افتاده به خاکت

تو میگی سرت سلامت

آینه ها زلال و پاکه

اینکه فاصله ها رو

نمیشه با گریه پر کرد

یکیمون نهال سرخوش

یکیمون پاییزه پر درد

من میگم فاصله مرگ

بین دستای تو تا من

تو میگی زندگی اینه

حاصل عشق تو با من

من میگم حالا بسوزم

یا که با غصه بسازم

تو میگی فرقی نداره

من که چیزی نمیبازم

من میگم اینجا رو باختی

عمری که رفته نمیاد

تو میگی قصه همین بود

تو یک برگی توی این باد

(( شهرام دانش ))

Design by : Night Skin

منبع کدهای بینظیر جاوا

RSS